جمشید انصاری با بیان اینکه پس از شهرستان شدن طارم در سال 78 این شکاف کمتر شد، اظهار کرد: با ایجاد نمایندگی واحدهای دولتی و دستگاه های اجرایی و رسیدگی به امور مردم، توسعه در طارم روند بهتری به خود گرفت.وی ادامه داد: در مجموع منابعی که به بازسازی طارم پس از زلزله اختصاص یافت، منابع قابل توجهی بود؛ اما نوع مدیریت شاید به گونه ای نبود که همه آنها صرف مناطق زلزله زده شود؛ به گونه ای که اعتباراتی برای برخی از پروژه ها در کل استان از محل منابع زلزله و برای مناطقی که زلزله زده نبودند، اختصاص یافت.

این مقام مسئول ادامه داد: البته این امر به این مفهوم نیست که سهم مناطق زلزله زده گرفته شد. بلکه نظام برنامه ریزی کشور با علم به اینکه بعضی از مناطق استان محروم هستند، بخشی از اعتبارات اختصاص یافته به مناطق محروم را در قالب اعتبارات زلزله می داد و می توان گفت استفاده ای که مناطق مصون مانده از زلزله از این اعتبارات کردند، با توجه به گرفتاری کمترشان، استفاده بهتری بود.

وی با بیان اینکه معتقدم اگر همان روز مدیریت استان منابع را تنها به مناطق زلزله زده اختصاص می داد، منطقی تر بود، بیان کرد: در این صورت می شد نیاز بخش های دیگر را از محل های دیگری تأمین کرد.نماینده مردم زنجان و طارم در مجلس شورای اسلامی به زلزله سال 69 اشاره کرد و یادآور شد: در زلزله سال 69 بخش هایی از طارم علیا، طارم سفلی، رودبار الموت و رودبار شهرستان و بخش هایی از تاکستان و بخش مرکزی زنجان دچار آسیب شد و خسارت های جانی قابل توجهی به بار آورد که از خاطر مردم منطقه به دلیل تلخی حادثه و همچنین خسارت های به وجود آمده، این حادثه نخواهد داد.

انصاری با بیان اینکه اقداماتی که بعد از زلزله شروع شد، عمدتاً حول سه محور بود، ابراز کرد: ابتدا امداد رسانی اولیه برای نجات زیرآوار ماندگان و محرومان و همینطور جمع آوری محیط و آماده سازی برای اسکان موقت بود که انجام شد. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که حداقل در طارم، این زلزله در فصل مناسبی صورت نگرفت، به دلیل اینکه تیر ماه و خرداد ماه گرمای هوا در منطقه بالاست و هم اینکه زمان برداشت محصولات کشاورزی بود و مردم به دلیل درگیر شدن در مسائل و تبعات زلزله، اساساً امکان رسیدگی به محصولات خود و جمع آوری و عرضه آن را به بازار نداشتند.وی از لطمه خوردن مردم از دو منظر در این حادثه یاد کرد و گفت: یکی از این لطمات، تخریب خانه و زندگی و از دست دادن عزیزان بود و دیگری اینکه آنها یک سال تلاش خود را در عرصه کشاورزی که می خواستند برداشت کنند و هزینه گذران زندگی سال آینده خود را از آن تأمین کنند، بخش عمده اش امکان برداشت فراهم نشد و تمام مزارع، صیفی جات و حتی بخش قابل توجهی از مزارع برنج بدون متولی باقی ماند و ضرر و زیانش را مردم دیدند.

این مقام مسئول ادامه داد: بعد از آن مرحله، بحث اسکان دائم مطرح شد و حال نمی دانم به چه دلیل فنی، الگویی که برای اسکان دائم در نظر گرفته شده بود، ساخت منازل سبک و چوبی بود؛ یعنی آن زمان طرحی را ستاد بازسازی حوادث غیر مترقبه در سال 69 و 70 داده بود و با آن طرح، منازل سبکی ساخته می شد که اسکلت آن چوبی بود و دو طرف آن نیز تخته های چوبی کوبیده و وسط با خشت و گل پر می شد.

وی عنوان کرد: البته سرعت ساخت این منازل بالا و هزینه های ساخت نیز پایین بود، اما اینها منازل محکمی برای سکونت دائمی نبودند. شاید می شد با 300 هزار تومان وامی که دولت برای ساخت می داد که بعد 300 هزار تومان نیز به آن مبلغ اضافه شد و در مجموع با 600 هزار تومان، منازل بهتری ساخت. اما در هر صورت با این مبلغ تنها به ساخت این واحدهای سبک اکتفاء شد.این مقام مسئول با انتقاد از الگوی ارائه شده در بازسازی طارم، گفت: الگویی که برای ساخت منازل در طارم در نظر گرفته شد، الگوی درستی نبود. بنیاد مسکن آن روز تصمیم درستی نگرفت که بازسازی مناطق استان زنجان را مشابه گیلان اتخاذ کرد. زیرا در استان گیلان اساساً این نوع خانه ها در فرهنگ مردم وجود دارد که سقف آن نیز از پوشال و به صورت شیروانی است. به دلیل اینکه مناطق زنجان قابل مقایسه با گیلان نیستند، تسری آن الگو به زنجان درست نبود که در طارم انجام شد.

انصاری با بیان اینکه البته خیلی از مردم این الگو را رعایت نمی کردند و معتقد بودند که به هر قیمتی باید خانه های محکم با سازه های فنی بسازند، تصریح کرد: بعدها این سازه های مردم در طول این 20 سال به تدریج تبدیل به سازه های فنی با اسکلت فلزی یا بتن آرمه شد.وی ادامه داد: کار سوم، شامل بازسازی زیرساخت ها و تأسیسات دولتی بود که البته از این منظر شاید دولت سرمایه گذاری های بیشتری انجام داد. یعنی با توجه به اینکه بیشتر مدارس منطقه تخریب شده، خانه های بهداشت آسیب دیده بود و جاده ها و پل ها نیز دچار آسیب شده بودند و حتی برخی تأسیسات مثل برق که به صورت محدود در منطقه وجود داشت، دچار آسیب شده بود، خود این آسیب دیدگی ها باعث شد که دولت در چند سال پشت سر هم در ردیف اعتباری مشخصی به عنوان اعتبارات مورد نیاز زلزله، منابعی را برای منطقه تأمین کرد تا زیرساخت های مورد نظر بازسازی شود.

این مقام مسئول با بیان اینکه در بازسازی ها نوعی بهینه سازی نیز مورد نظر بود، بیان کرد: این بهینه سازی به این معنی است که اگر راه های روستایی با عرض کم در منطقه وجود داشت، تلاش شد در بازسازی ها، راه های مناسب تری پیش بینی شود تا بتوان در آینده آنها را آسفالت کرد. همچنین برنامه ریزی برای پوشش برق رسانی و آب رسانی به روستاها به دلیل زلزله در اولویت قرار گرفت.

این نماینده مجلس با بیان اینکه کارهای عمرانی قابل قبولی در منطقه انجام شد، گفت: البته چون طارم محروم ترین بخش آن روز استان بود، شاید این اقدامات چندان به چشم نمی آمد. اما در مقایسه با محرومیت منطقه، این اقدامات قابل توجه بود؛ به گونه ای که به عنوان مثال بحث آسفالت راه ارتباطی طارم با مرکز استان در اولویت قرار گرفت.

نماینده مردم زنجان و طارم در مجلس شورای اسلامی در پاسخ به اینکه در صورت عدم وقوع زلزله در طارم، آیا روند توسعه طارم به همین سرعت انجام می شد، گفت: این مطلب قابل اظهار نظر نیست. به دلیل اینکه بیشتر اقدامات، مدیریتی بود و شاید هزینه ای را که خود مردم و دولت برای جبران خسارت ها متحمل شدند، اگر همین هزینه ها را در نظر بگیریم که صرف سرمایه گذاری در توسعه طارم می شد، شاید سرمایه گذاری های بعدی نیز صورت نمی گرفت.این نماینده مجلس ادامه داد: بالاخره در طول 20 سال تصمیماتی گرفته شده و همین الان نیز در استان مناطقی وجود دارد که به لحاظ توسعه یافتگی، وضعیت خوبی دارند و زلزله هم در آنها اتفاق نیفتاده است. پس معنی اش این نیست که اگر توسعه ای در طارم اتفاق افتاده، به خاطر زلزله است. زیرا اگر زلزله هم اتفاق نمی افتاد، ممکن بود برخی از این برنامه ریزی ها در دستور کار باشد و به عنوان مثال راه ارتباطی بخش با استان آسفالت می شد.

انصاری افزود: دولت در برنامه ریزی های خود مقرر کرده بود که برق رسانی به تمام روستاها باید انجام شود و این اقدامات چندان مرتبط با زلزله نبود. اما زلزله در یک مقطعی اعتبارات طارم را به صورت جهشی افزایش داد. به گونه ای که در برخی مواقع سرمایه گذاری ها برای ترمیم خسارت زلزله نبود، یعنی اصلاً در جایی جاده ای نداشتیم، اما از محل اعتبارات زلزله به آنجا جاده کشیده شد. می توان گفت بخش قابل توجهی از منابعی که به طارم اختصاص یافت، سرمایه گذاری های جدیدی بود، برای ایجاد زیرساخت ها.