برنامه در ساعت ۵/۳۰ صبح روز جمعه ۱۹مرداد با حضور ۱۶ نفر از رشت آغاز گردید البته در منجیل ۲نفر به عنوان میهمان و راهنمای مسیر از گروه باد منجیل به اعضای تیم پیوستند و تعداد شرکت کنندگان به ۱۸ نفر رسید وبه سمت طارم حرکت کردیم ، وارد جاده آب بر شدیم و۵ کیلومتری آب بر به دوراهه آب بر- درام می رسیم وبه سمت درام تغییرمسیر می دهیم . به علت گرم بودن هوا و کوچک بودن مینی بوس و نیز پیچ و خم های زیاد جاده حال اکثر بچه ها چندان خوب نبود و مجبور شدیم یک توقف کوتاه در کنار جاده داشته باشیم که موثر بود. ۲۰۰ متر مانده به درام به سمت بندرگاه با دیدن تابلوی۹ کیلومتر تا بندرگاه از سمت راست جاده خارج می شویم ، ۸/۴۰ به یک دوراهی در مسیر خاکی به سمت راست بالا میرویم ( تابلو سبز کوچک ، بندرگاه ۲ کیلومتر ) و۹ صبح به روستای بندرگاه وارد می شویم. به علت خستگی راه یک ساعت برای صبحانه در روستا ماندیم. در اوایل مسیر حرکت به خاطر گرمای هوا حال بچه ها خوب نبود و بسیار سنگین حرکت می کردیم به همین علت با فاصله های زمانی کوتاه برای استراحت توقف می کردیم. به نظرمی رسد اجرای این برنامه در این تاریخ مناسب نمی باشد چراکه به جای استفاده از زیبایی و جذابیت های طبیعت پیرامون ، فقط مجبور بودیم با گرمای طاقت فرسا بجنگیم که انرژ ی زیادی را از ما تلف می کرد. ساعت ۱۲/۵ به چند کلبه با چندین درخت وچشمه رسیدیم ، لطف این مسیر به چشمه های فراوانش است که اکثرا چندین درخت را درکنار خود جای داده اند و این موضوع از آن جهت حائز اهمیت است که کل این منطقه عاری از درخت است و این چشمه ها بهترین محل برای استراحت می باشند.

۲/۴۵ در کنار یکی از این چشمه ها برای نهار می مانیم. تا نزدیکی چشمه چندین چادر توسط چوپانان و یک چادر جنگل بانان برپا بود. تصمیم اولیه براین بود که بعد از نهار به حرکت ادامه داده و بیشتر مسیر را روز اول طی کنیم اما بعد از وارسی وضعیت خودمان که بخاطرگرمای هوا انرژی زیادی را از دست داده بودیم  و همچنین هوای روی یال روبروی ما - یال مرز بین زنجان و گیلان – که بعد از ساعت ۴ کاملا توسط مه و ابر سیاه پوشیده شده بود وبعد از مشورت با راهنمای برنامه تصمیم به شب مانی در همان مکان گرفته شد که جای مناسبی برای استراحت بود و برای استفاده از وقت اضافی به برگزاری یک کلاس آموزشی برای دوستانی که تجربه برپایی چادر را نداشتند اقدام کردیم. ۴ تخته چادر برپا کردیم و تعدادی از دوستان نیز از یکی از چادرهای چوپانان استفاده کردند البته با اصرار صاحب چادر که می گفت خانواده اش برای عروسی به یکی از روستاهای طارم رفته اند به هر جهت آدمهایی بودند با وسایل زندگی محدود و قلبی وسیع در سینه . نزدیک غروب دوستان برای خرید یک گوسفند به تفاهم رسیدند که البته بز خریداری شد و زحمت پوست کندن آن را خود چوپان کشید. بعد از صرف غذا ساعت ۱۰/۳۰شب برای خوابیدن آماده شدیم . هوا کاملا ابری شده بود و بعد از رعدوبرق زیاد شروع به باریدن پراکنده کرد و من هنگام خواب از تصمیم شب مانی در این مکان خیلی راضی بودم.

شنبه ۲۰ مرداد ساعت ۴ صبح برپا زدیم و ۵/۱۵ حرکت کردیم.۷/۱۵ برای صبحانه به مدت ۲۰ دقیقه توقف نمودیم . خنکی هوای صبح و همچنین استراحت کافی روز قبل همه بچه ها را سرحال کرده بود و حرکتمان سرعت خیلی خوبی داشت. تا ساعت ۹ حرکت  سربالایی داشتیم و بعد از عبور از یک تپه شبیه کله قندی که مکان علامت گذاری شده و مشخصه عبوراز دشت زنجان به ماسوله بود ، از ساعت ۱۰ به بعد حرکت ما در مه بود و حدود ۲ ساعت با باد و باران شدید همراه بود که کاملا خیس شدیم . تفاوت آب و هوایی در کمتر از یک ساعت بسیار جالب بود  و در کل روز دوم را هوایی بسیار خنک بسربردیم که به نظر می رسد در پیشبرد برنامه تاثیر مستقیم داشت.

بعد از عبور از آن منطقه متوجه شدم که راهنمای برنامه تسلط کافی برمسیر ندارد و هوا هم بشدت مه آلود بود. تصمیم گرفتم که خودم جلوتر حرکت کنم و این موضوع راهم به تیم منتقل نکنم چون در آن شرایط که همگی خیس بودند و بادو باران شدیدی می بارید بهتر دیدم که به حرکتمان به سمت پایین ادامه دهیم و بعد از یک ساعت منطقه برایم آشنا بود ، ما بالای خلیل دشت بودیم. معضل بزرگ آشنا نبودن راهنما به مسیر بود و حتی اسم مناطقی که طی می کردیم نمی دانستند و اینکه بعد از عبور از یال از کدام قسمت باید وارد ماسوله شویم! به هر جهت حدود ساعت ۱۱ و بعد از مطمئن شدن از درستی مسیر دقایقی برای استراحت ماندیم که وضعیت هوا هم بهتر شد و در بعضی دقایق از شدت مه کاسته شد و توانستیم مسیر را تا پایین ببینیم. بعد از تغذیه و عوض کردن لباسهای خیس به سمت ماسوله پایین رفتیم . ساعت۱/۵ ظهر به ماسوله رسیدیم و با استقبال آقای حقگو مواجه شدیم که به اتفاق خانواده به ماسوله آمده بودند. چون خیلی خسته بودیم و کاملا خیس ، زود با کرایه یک دستگاه مینی بوس به سمت رشت حرکت کرده و برنامه را به پایان رساندیم. در آخر باید از زحمات پیگیرانه آقای عباس حقگو و افشین میرزایی در اجرای این برنامه تشکر نمایم.
یک توصیه : بهترین زمان اجرای این برنامه در فصل بهار است.