پوشش محلى و سنتى زنان و مردان شهرستان طارم بسيار جالب و قابل توجه است. پوشش مردان را کت و شلوار معمولی با کلاه نمدی با نام محلی کچه بورک و گیوه یا چارق تشکیل می دهد و پوشش محلى زنان نيز از چندين تكه لباس و تزیینات متفاوت چون انگشتر، النگو و... تشكيل شده كه بسته به قدرت اقتصادی افراد، زینت های مختلفی نیز با این لباس ها استفاده می شوند. برخی از اين لباس ها عبارتند از: نوعی پوشش که شامل پارچه اى مخصوص برای محافظت از موى سر است.
چنه التى (زيرچانه): ابزاری است كه از سكه هاى قلاب دار به هم پيوسته و يا منجوق هاى رنگارنگ تشكيل شده و جهت حفاظت پوشن استفاده مى شود و نوعی زینت نیز به شمار می آید.
ياشماق: نوعى روسرى كه براى پوشش دهان، چانه و گردن استفاده مى شود.
جليزقا: پوشش مخصوص بالاتنه است که بدون آستين بوده ونوع آستين دارآن يل نام دارد.
کوینک: پوششی که اندكی بلنرتر از جليزقا بوده و زیر آن استفاده می شود. اين پوشش از طرح ها و رنگ های گرم انتخاب می شود.
تومان: پوششی که به دو نوع بلند و کوتاه تقسیم می شود. نوع بلند آن شلیته و نوع کوتاه آن قصاتومان نام دارد. معمولاً شلیته توسط افراد مسن و قصاتومان توسط جوانان مورد استفاده قرار می گیرد.
شلوار: این پوشش از پارچه ضخیم و تیره رنگ انتخاب می شود.
نيم ساق: نوعی جوراب شلواری است که در میهمانی ها و مسافرت ها استفاده می شود.
هم زمان با رشد صنعتی و گسترش شهرنشینی به خصوص در شهر آب بر پوشش های یاد شده تغییر یافته و حتی برخی از آن ها به فراموشی سپرده شده اند. در حال حاضر در روستاهای بزرگ تر شهرستان طارم نیز، پوشش غالب زنان و مردان را همان پوشش معمولی رایج در کل کشور تشکیل می دهد و برای دیدن پوشش های محلی بایستی به روستاهای کوچک که نفوذ صنعتی کم تر بوده مراجعه نمود.
