روستاي صومعه بر در شمال غربي گيلوان شهرستان طارم قرار گرفته و از آن حدود پنج کيلومتر فاصله دارد . در قلب اين روستا بقعه امام زاده عبدالله قرار دارد . شجره صاحب بقعه به اعتقاد روستائيان محلي به امام موسي الکاظم (ع) مي رسد . بناي اين بقعه در زلزله اخير طارم تخريب گرديده و از حيز انتفاع ساقط شده است و تهيه پلان اصلي مستلزم پي گردهاي باستانشناسانه مي باشد .
اما آنچه که از ظاهر اين محوطه قابل تشخيص است ، اين بقعه از دو واحد کم حجم تشکيل يافته ، حجم نخست بعنوان ايوان يا هشتي بوده و هر ضلع 3 متر قابل اندازه گيري است . سقف هر دو فضا با توجه به گوشواره هاي باقيماده بدون شک گنبدي شکل بوده است ، قوس گوشواره هاي مزبور از نوع قوسهاي سه مرکزي ( پنج او هفت کند ) و کل بنا با استفاده از لاشه سنگ رودخانه اي و ملات ساروج ساخته شده است . داخل بنا با اندودي از گچ پوشانيده شده ودر نما هيچگونه تزئيناتي باقي نمانده است . به گفته رو ستائيان محلي ، اين امام زاده در فسمت جلو (جبهه جنوبي ) محوطه به طول 5/4 متر و به عرض 5/3 متر داشته است . از نظر تاريخي هيچگونه عنصر قابل اطمينان براي تعيين قدمت وجود ندارد . اما نوع قوسهاي گوشوارهها ، ملات و سبک کلي کار اين بنا را حداقل در رديف بناهاي دوره صفويه مي توان طبقه بندي نمود .
هم چنانکه مذکور افتاده بناي اين بقعه متاسفانه در زلزله سال 1369 طارم تخريب و تقريباً از ميان رفته است . بنا براين باز سازي و نوسازي با نظارت مسئولين ذيربط بلامانع مي تواند باشد .
اين امام زاده در وضعيت فعلي موقوفاتي دارد که عبارتند :از 17 قطعه زمين است که تاکنون 10 قطعه ان به باغ زيتون تبديل شده است.
