از بين روستاهايي كه در طرح جامع گردشگري استان زنجان نامزد تبديل به روستاهاي هدف در گردشگري شده اند 5 روستا بيشتر از ساير روستاها اين قابليت را دارند.
هرچند در تمامي اين روستاها آنچه وجود ندارد مراسم و آيينهاي بومي است اما طبيعت و جاذبه هايي كه در آنها موجود است ميتواند به عنوان يك پتانسيل بالقوه براي جذب طبيعت گردان و رونق اكوتوريسم مورد بهرهبرداري قرار گيرد.
روستاهاي انگوران، قروه، خوئين، گلابرسفلي و ده بهار يا شاه نشين از بهترين روستاهاي استان زنجان هستند كه طرح تبديل آنها به روستاهاي گردشگري در حال مطالعه است.
در بين اين روستاها كه همگي داراي جاذبه هاي طبيعي مانند غارها، آبشارها و كوههاي سرسبز و بلند هستند تنها روستاي ده بهار داراي آيين و مراسم سنتي است.
ده بهار از توابع شهرستان طارم است كه با حدود يك هزار جمعيت 12 كيلومتر از شهر آب بر فاصله دارد. غارهاي پايين و بالاي روستا، آرامگاه سيد، تپه قره گل و باغهاي بزرگ گردو و انار از جاذبه هاي طبيعي شاهنشين محسوب ميشوند.
اين روستا با اين كه در بين كوههاي بلندي محصور است اما زمستان آن بيشتر باراني است تا برفي. آب و هواي معتدل و مرطوب، چمنزارهاي بزرگ و چشم انداز بي نظير كوهستاني، جنگلي بهترين دليل استفاده شاهزاده ها و خانهاي قديمي از اين روستا بود كه به همين علت به اين روستا شاهنشين هم ميگويند. بهترين فصل بازديد از اين روستا كه آب و هوايي خنك و رويايي دارد بهار و پاييز است.
گويش اصلي مردم ده بهار تركي و طالشي است. از مهمترين مراسم آنها كه هنوز هم در سيزدهم فروردين برگزار ميشود كشتي «دودو» است كه در اين ورزش پهلوانان روستا به مصاف يكديگر ميروند و نفر اول از دست كدخدا جايزه مي گيرد.
كمربندبازي، توپ آقاچي و خوانش ترانه هاي خلخالي در مناسبتهاي مختلف مانند كاشت و برداشت گندم، عروسيها و برداشت محصولات سردرختي مانند گلابي، انار،گردو و سيب از ديگرمراسم و سنتهاي محلي ده بهار است.
تره حلوا و فسنجان از غذاهاي معروف ده بهاريهاست كه از بيشتر گردشگران با اين غذاها به همراه عسل، كره محلي و شير پذيرايي مي كنند.
لباس محلي پيرزنان روستا دامني است كه به آن «تومان» ميگويند كه يك پيراهن روي آن ميپوشند. پيرمردان نيز لباس طالشي و كلاه نمدي به همراه شلوار پشمي، جليقه و شال مه ميپوشند.
با اين كه براي اسكان در اين روستا امكان اجاره منازل مردم محلي وجود دارد اما نزديكترين مسافرخانه به آن در شهرهاي گيلوان و آب بر است. ده بهار با نزديكترين پاسگاه انتظامي و پمپ بنزين حدود 12 كيلومتر فاصله دارد. حياط مسجد هم به عنوان پاركينگ و سرويس بهداشتي آن تنها سرويس عمومي در روستا است. علاوه بر ساختمان مركز تلفن در ميدان اصلي بعضي از روستاييان تلفن همراه نيز دارند.
براي رفتن به اين روستا دو جاده وجود دارد كه يكي از سمت طارم و ديگري منجيل است.
