ملیت: ایرانی قرن: 10
(سده دهم ق)، شاعر، متخلص به طارمى. معروف به بابادوست. وى از اهالى طارم بود و در فضل و دانش سرآمد. مدت دوازده سال در آستان قدس رضوى به خدمت مشغول بود. سپس از ایران به هندوستان رفت و در آنجا به خدمت همایون پادشاه (963 -937 ق) رسید و مدتها از مصاحبان و مخصوصان او بود. بعضى از تذكرهها نام صاحب عنوان را میردوست آوردهاند. از اوست: فریاد كه با اهل وفا یار جفا كرد افسوس كه قطع نظر از صحبت ما كرد
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: الذریعه (636 / 9). صبح گلشن (260). فرهنگ سخنوران (579). كاروان هند (757 -756 / 1). هفت اقلیم (202 / 3).
فعالیتها: • شعر
