طارمی زنجانی، جواد
( ملیت: ایرانی قرن: 13 )
(1325 -1263 ق)، عالم، فقیه امامى، اصولى، متكلم و نحوى. در آببر، از نواحى طارم، به دنیا آمد. وى ابتدا در زنجان به تحصیل پرداخت، سپس به قزوین رفت و در خدمت علامهى وقت سید على قزوینى، صاحب حاشیهى «قوانین». مقدمات و مراتب علمى را فرا گرفت. براى تكمیل تحصیلات به عتبات مشرف شد. در حوزهى درس حاج سید حسین كوهكمرى و فاضل ایروانى و فاضل مامقانى و میرزاى شیرازى حاضر شد و از ایشان اجازه اجتهاد دریافت كرد.
در حالى كه از بزرگان علماء شده بود. به زنجان بازگشت و به تدریس و تألیف و امامت جماعت پرداخت. وى رد زنجان درگذشت و در جوار سید ابراهیم به خاك سپرده شد. از آثارش: «الاصول الجعفریه». در عقاید، به فارسى؛ «افضل المجالس فى المواعظ و المصائب»، كه مقتلى است به فارسى؛ «تكمیل الایمان نى اثبات وجود صاحب الزمان». به فارسى؛ حاشیه بر «رسائل» شیخ مرتضى انصارى؛ حاشیهى «قوانین الاصول»؛ «ربیع المتهجدین»، در نماز شب؛ «الارث» و «الدیات»، به فارسى؛ «شرح الاحتشام»، در شرح «نهجالبلاغه»؛ «مشكل الرجال فى منتهى المقال»؛ «شرح الصمدیه»؛ «منتخب العلوم». در صرف و نحو؛ شرح «الدره» سید مهدى بحرالعلوم.
برگرفته از کتاب: اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
منابع زندگینامه: اعیان الشیعه (279 / 4). الذریعه (285 / 8 .418 / 4 .259 .180 -179 / 2 .443 / 1). ریحانه (386 -385 / 2). طبقات اعلام الشیعه (قرن 339 / 14). علماء معاصرین (89). معجم المؤلفین (168 -167 / 3). مكارم الآثار (1717 / 5).
فعالیتها: • ادبیات و کتاب • اصول فقه • فقه • کلام، ادیان، مذاهب
